its a happy blog
BUT...
hindi ko alam kung may sense
One thing that my mom taught me before she left was to be strong. She never complain about too much pain. She never cried. Her faith was very strong that she never questioned God. She just faced it with a smile and go on with her life. That's why i'm strong because of her, because i know i have that smile.
Lahat ng kaibigan ko gulat nung makita ako sa wake ng mom ko nakangiti. nalito sila siguro sa reaksyong ibibigay nila sa akin. Sabi nila natuwa daw sila kasi nakita nila kung gano ko ka strong. Siguro ngayon ko lang narealize na kaya hindi ako umiyak noon dahil sabi ko sa sarili ko 'bat ako iiyak, bat ako magiging mahina e kung ung nanay ko na may sakit, na nakakaramdam ng sakit sya tong okay lang. sya to malakas' sakanya ko kinukuha ung lakas ko. Siguro hindi din ako nagpapakita ng weakness para hindi din malungkot ung mommie ko. Feeling ko din samin sya kumukuha ng lakas.
Kaya ngayon, mas gagawin ko pang malakas ung puso ko. I will always have a happy heart!! Alam kong mas magiging masaya sya sa heaven kung mas masaya ako dito. Yes, i always miss her. Everytime, kahit na lagi ko syang inaaway. e lambing ko naman talaga yun. At oo mas natuto akong umiyak ngayon kasi nawala ung source of pagiging strong ko. i cry sometimes but i promised myself na everytime i cry i will end it with a smile. After ng pagddrama ko. I will think of happy thoughts. Kasi ngayon madaming nagpapasaya sakin. Bakit ko iintindihin ung kalungkutan kung madaming nagpupuno ng saya sa puso ko.
WALA LANG SOBRANG SAYA LANG PO TALAGA NG PUSO KO NGAYON I JUST FEEL LIKE WRITING IT :)))
ALWAYS HAVE A HAPPY HEART ♥
Walang komento:
Mag-post ng isang Komento