BIPOLAR

PARA BA AKONG BIPOLAR? KASI SOBRANG MAGKAIBANG MAGKAIBA UNG LAST POST KO AT UNG BEFORE NUN (I FEEL EMPTY AT HAPPY HEART ALWAYS) SOBRANG SAYA KO LAST MONTH TAPOS ANG LUNGKOT KO NA ANU BA YUN :||

SAYA SAYA PLEASE WIN OVER LUNGKOT!!!! 

 

I feel empty

I never knew one person could make me feel this way. This kind of feeling, me being so incomplete.


Sa araw araw nalang ng ginawa ng Diyos lalo kong nararamdaman na kulang na ako. Hindi na ako magiging kumpleto. O matagal pa bago mawala tong isyu ko. Takot na takot na ako sa sarili ko ngayon kasi hindi ako ganito dati. (lagi ko na tong sinasabi hindi ko alam kung gasgas na) Masayhin ako. Kaya kong lagpasan lahat. Pero bat ngayon parang nakakafeel ako nag pag give up. Parang hindi ko na kaya. Tapos ang drama drama ko na, Iba na ung takbo ng utak ko. Hindi na normal. Pati puso ko abnormal na:(

Problema ko kaya kong maging positive sa iba pero pag dating sa problema ko sobrang negative ko. Normal ba yun? ang labo kooooooo

Naiinggit ako sa mga taong masasaya. Sa mga tumatawa ng wagas. Naiinggit ako. Kasi bat hindi ko na magawa yun. Nasasapawan na ko ng paranoid, lungkot at kung ano ano pang negative vibes. Ako lang ba nagpaparamdam sa sarili ko neto? Tnatry ko naman na maging okay e pero di maiwasang bumalik. Lord, batok naman dyan oh! Gusto ko lang na may magsabi na "hoy, sira ulo kang bata ka maikli lang ang buhay dapat hindi sinasayang, ipagpatuloy mo buhay mo!" ung babatok sakin na bibigyan ako ng inspirasyon araw araw para harapin tong magulong mundo.

Kapag umiiyak kaya ako pinapanuod kaya ako ng nanay ko? Ano kayang sinasabi nya? Gusto kong marinig baka magbago tong nafefeel kooo. Gusto kong bumulong sya sakin. Bisitahin man lang ako sa panaginip ko. Mas lalo ko syang namimiss e. Ang hirap!!

Hindi ko na talaga alam. Hanggang ngayon hindi ko pa din matanggal to sa isip ko.

So i'll keep praying that this feeling would be over soon!

Happy Heart Always ♥

its a happy blog

I'm still battling with my emotions right now. Sometimes i feel so happy sometimes i feel so down and sometimes i don't know what to feel. Yes, kinda emo i think but that's what i feel. 

BUT...

One thing that my mom taught me before she left was to be strong. She never complain about too much pain. She never cried. Her faith was very strong that she never questioned God. She just faced it with a smile and go on with her life. That's why i'm strong because of her, because i know i have that smile. 

Lahat ng kaibigan ko gulat nung makita ako sa wake ng mom ko nakangiti. nalito sila siguro sa reaksyong ibibigay nila sa akin. Sabi nila natuwa daw sila kasi nakita nila kung gano ko ka strong. Siguro ngayon ko lang narealize na kaya hindi ako umiyak noon dahil sabi ko sa sarili ko 'bat ako iiyak, bat ako magiging mahina e kung ung nanay ko na may sakit, na nakakaramdam ng sakit sya tong okay lang. sya to malakas' sakanya ko kinukuha ung lakas ko. Siguro hindi din ako nagpapakita ng weakness para hindi din malungkot ung mommie ko. Feeling ko din samin sya kumukuha ng lakas. 

Kaya ngayon, mas gagawin ko pang malakas ung puso ko. I will always have a happy heart!! Alam kong mas magiging masaya sya sa heaven kung mas masaya ako dito. Yes, i always miss her. Everytime, kahit na lagi ko syang inaaway. e lambing ko naman talaga yun. At oo mas natuto akong umiyak ngayon kasi nawala ung source of pagiging strong ko. i cry sometimes but i promised myself na everytime i cry i will end it with a smile. After ng pagddrama ko. I will think of happy thoughts. Kasi ngayon madaming nagpapasaya sakin. Bakit ko iintindihin ung kalungkutan kung madaming nagpupuno ng saya sa puso ko. 

hindi ko alam kung may sense

WALA LANG SOBRANG SAYA LANG PO TALAGA NG PUSO KO NGAYON I JUST FEEL LIKE WRITING IT :)))

ALWAYS HAVE A HAPPY HEART ♥

Eat Bulaga :''>

Dear God,

Hello. :)  Thank you for this big opportunity for 1shade. We sure will do this excellently and do it for your Glory :''>  I'm so kilig with this experience because I can represent my school as a dancer so i am really thankful for this!!! How i wish every member of 1SHADE can come to the show. Mas madami mas masaya :)) [sayang kung wala lang pasok kasi independence day] Anyway, I'm just so thankful for this!![oo, paulit ulit] :''>


P.S.
Please let Miami Heat win the game 6 tomorrow? Pretty please? Wade deserves it and the team too hehe. Praying and hoping fo 3-3 tomorrow! 


Love you :))

GAME 5

So laban ng Miami at Dallas ngayon. Game 5. At lamang ung Dallas. shit. Kailangan nilang manalo. Huhuhuhhu. Maheheart broken nanaman ako netooo </3 No way!!!! 

Alam mo ung kinakabahan ka pero ngayon sobrang tumitibok ung puso ko hindi ko alam kung bakit. Dahil ba sa game ng Miami na hindi sila makahabol o dahil sa may katext ako hahahah :) Ayun, oh, doble ung tibok ng puso ko hahahahahah :| :)) 

Anyway, kailangan nila talaga manalo sa game na yun kaya please lang Miami umayos kayo si wade lang ung kumikilos ng maayos ngayon last qtr. Pinakakakaba nyo ako ng bongga. 

Ayun, ikaluluksa ko nanaman to pag hindi sila ung nanalo. Bvness again :<

Ge manunuod na ulit ako.

bye. 

Mahabahabang Biyahe :D

Boo yah! I’m back but still with no picture hehez

So ayun, tapos na ung summer ko.  Bukas na ung umpisa ng klase namin. UST e laging maaga ang pasok. Hmm, kung iisipin ko okay naman ung summer ko. Hindi masyadong ordinary may nagaganap naman kung minsan. Pero hindi ko ding masasabing sobrang naging masaya ung summer ko kasi sinimulan ko ito ng kalungkutan kaya dapat tapusin ko ng kasiyahan :) 

Nagkaroon ng mga dinner with friends, overnights, training ng sayaw, overnights, pa-overnights, friends-come-over, moviethon, all-day internet, katamaran, at 2 swimming lang ang naramdaman ko. Mukha bang boring? Haha. Wala man lang super  summer escapade with family or friends. Okay lang, may next summer pa naman. Ready na ko sa summer 2012! Hahahaha.

Blabla ang futuristic ko balik tayo sa summer 2011 ko.

Masaya naman ako sa mga huling araw ng summer. Nagtraining kasama ang oneshade, nagovernight sa mga bahay bahay, nagkakwentuhan ang mga kaibigan!:)

Pero naging kakaiba ung last week ng summer ko ng mafeel ko ung saya kapag nagttravel ako sa pupuntahan ko. Adventurous kasi akong tao. Minsan kahit takot ako o kahit may kasama o wala kahit di ko alam kung pano pumunta basta may maayos na mapagtatanungan maaasahan mo ako sa ganyang adventure. 

Pag nagttravel kasi ako ng mahaba habang biyahe mas nakakapag obserba ko ng madaming bagay at nakaka experience ako ng kakaibang feeling tuwing magcocommute. Oo, mainit, nakakapagod tsaka nakakaparanoid kasi hindi mo alam kung anong mangyayari sayo baka manakawan ka, mahold-up, masiraan, masabugan (knock on wood) pasensya na sadyang praning lang ako.

Parang nung isang araw, nagpunta kami sa Greenhills nung BFF ko tapos nagbus lang kami. Tapos ang sarap nung feeling ng makarating ka na sa destinasyon mo ng hindi masyadong gumagastos. Kasi pag nagcab ka e di ubos na pera mo sa pambayad dun. Ipangkakain ko nalang yun. Pati pagbalik naming bus din kaso hindi naming alam ung bababaan naming hahah kasi nga first time buti nalang tama ung desisyon namin na magintay pa ng onting byahe gang sa alam na namin ung lugar. Yung kondoktor kasi hindi sinabing iba ung ruta buti nalang quiapo ang baba namin. Alam ko nay un haha :)

Tapos nung isang araw naman, nangati ung paa ko[hindi literal] Parang gusto kong gumala at gumawa ng adventure. Gabi na pero okay lang may kasama naman ako. Malapit kasi sa bahay niya ung pupuntahan ko. Sayang naman ung opportunity na may kasama ka na may kakwentuhan ka pa may magtuturo pa sayo kung pano pumunta sa lugar na pupuntahan mo. Bale 3in1 sya :) Dahil din na may kasama ako at super  kwentuhan kami hindi ko na namalayang 1hr and 30mins ung kabuuan ng binyahe namin. Haha :))

Eto last na isang araw nalang haha. Nagpunta ulit ako sa bahay ng kaibigan ko para magovernight. Bumyahe nanaman ako ng malayo. Sumakay ng jeep. Sobrang traffic! Pumila, sinuwerte nakasakay agad sa fx. Pag dating sa terminal ng traysikel may pila ulit. Sinuwerte ulit, nakasakay agad. Swerte ko nga sa araw na yan. Thank you Lord :)

Pauwi na ako kinabukasan. Panibagong biyahe nanaman. At this time, Nagbus ako. E kakasabi ko lang na ayoko ng magbus kasi kakapanood ko lang nung balita sa sumabog na bus. Pero dahil yun lang ung biyhaeng Quiapo, sige go sakay ako. [naset naman ng kaibigan ko sa mind ko na safe yon] Madami pang upuan na available. So pinili ko ung tabi ng bintana. Pagkaupo ko ang lamig. Yehey malamig ung byahe ko tamang tama sa kainitan ng panahon. Kaso sira ung natapat sakin. Sira ung aircon hindi mo ma aadjust as in nakatapat lang sayo. Nasobrahan sa lamig, ung mga nagiging katabi ko lumilipat sa ibang upuan. Bale na katatlo akong katabi at ako hindi pa din lumilipat. Nagmamatigas hahaha. Pero literal naninigas na ung mga kamay ko sa sobrang lamig. Abot paa na nga yata. 

Ayun, hindi ko nalang ininda ung lamig at nagbasa nalang ako ng libro. Tapos ung katabi ko biglang tanong kung anong title ng librong binabasa ko. Pinakita ko nalang ung title nung libro. "Ang Paboritong Libro ni Hudas" ni Bob Ong ung librong nibabasa ko. Sabi nya "okay a, parang ang ganda nyan ang daming natututunan. Saan nakakabili nyan?" Ayan tuloy nagkaron tuloy ako ng kausap sa bus. I just had a conversation with a stranger. Hindi ko alam nakikibasa na din sya sa libro ko. Buti nalang bumaba na sya kasi pinapakiramdaman ko tuloy kung tapos na sya sa page na yun kasi ililipat ko na. 


Hanggang nakarating na sa Quiapo. Bumaba, sumakay ng jeep. Naglakad. Nakarating sa bahay. Kumain ng hapunan. Nakipagkwentuhan sa kapatid. Nahiga. Nakatulog. Swak. Pagod sa biyahe. 12hrs ung tulog ko. 


Tapos heto ngayon bukas pasukan nanaman. Tapos na maliligayang araw ko. Haha. Biro lang. Kasi gagawin kong mas maligaya ang school year ngayon :) 

Biyaheng LRT [Blumentritt-Pedro Gil]

Hello, 

Kahapon, pumunta kami ng kapatid ko kasama ung boyfriend(kuya pao) nya sa Robinsons Place Ermita para bumumili ng bag ko pang school. E magcocomute lang kami so naisip naming sumakay ng LRT kasi malapit lang naman dito samin yung Blum station tapos baba sa Pedro Gil Station tapos onting lakad nalang makakarating na sa Robinsons. LRT na din kami para walang traffic, di mainit kaysa magjeep, mas mura kaysa magcab. Un nga lang expectations lang lahat yan sa totoong naganap sa buong ride namin papuntang Rob. :|

Eto nga nasa istasyon na kami ng Blumentritt, nakabili na ng ticket, nagiintay nalang sa hihintong tren sa harap namin para makasakay. Kaso nakalimutan namin nakikisabay kami sa RUSH HOUR!! Shet maling mali. So ung unang tren pinalagpas namin kasi sobrang daming tao di na kami kasya tatlo. Naisipan din namin na humiwalay at magpunta sa mga babae para get iwas hipo at blabla. Ayun na nga, naghihintay na kami ng susunod na tren. Kaso sobrang tagal ng pagaantay namin e sa LRT1 pa naman walang oras na nagsaabi kung kelan darating ung susunod na tren. Hanggang sa may lumagpas na tren na at may ilang hintong tren na ang naganap sa kabilang side nung LRT wala pa din kaming masakyan. Pero hindi kami nawalan ng pag-asa, narinig namin ang ingay na papalapit na ung tren na pwedeng magdala samin sa aming destinasyon. Yehey!! Eto na. sabay pagbukas ng pintuan puno na agad ung loob at hindi na makakasingit lalo na ang daming nakikipag unahan. So hindi kami nakasakay ni ate sa tren na yun kaso si kuya Pao nandun. So text agad kami na kita nalang sa PG station sasakay kami sa susunod na tren kahit anong mangyari! 

Makalipas ang ilang kwentuhan, may dumating na tren na di gaanong madaming tao. As in nakakahinga ka pa a. Parang kami "yes buti nalang di kami sumakay dun sa isa ang luwag dito!" So pumeswto kami malapit sa pintuan para madaling makababa. Nang huminto sa susunod na istasyon, Tayuman, ANG DAMING TAONG NAGAABANG SUMAKAY!!!! so lahat sila karipas sa loob habang may space pa. Ganun din ung sitwasyon sa susunod, Bambang, MAS MADAMING TAONG NAGIINTAY!!![as in ang dami ngayon lang ako nakakita ng ganun na parang naging thankful pa ko kasi ako nakasakay na ko sila nagiintay pa din] pero hala sige sakay pa din kahit na wala ng matatayuan. At sa puntong to sobrang sikip na sa loob. Ung tipong sandwich na ko na kapag lalaki ako matutuwa ako sobra dahil sa mga babaeng nakadikit sakin. Pero hindi e. Ang nakakairita pa don, hindi ko naman sila masisisi pero binibigay nila ung weight nila sakin e sobrang siksik na ko na sobrang close na namin nung hawakan nakahug na ako. 

Sa simula ng istasyon na iyon, dapat walang sasakay hangga't walang bumababa. Ganun dapat ang usapan. Malinaw kasi hindi mo na masisiksik sarili mo. PERIOD!. 

Sa kabutihang palad, may bumaba naman sa susuod na stop, may pumasok ding bago. Pero kaya. Eto ung sikip na pwede na.. may mga 1in na space para makahinga ang bawat pasahero. Kaso sa susunod na istasoyon naganap ang pinakakinatatakutan ko. Bumukas ung pintuan. Walang bumababa. Wala ding sumasakay. Nang biglang isang matabang babae ang sumiksik. Parang ako sa isip ko lang "hello, magsasara na nga ung pintuan baka maipit ka di ka sumusunod sa sinabi nung gwardya" ALAM MO YUNG BIGLANG DESISYON NA SIGE ISISIKSIK KO UNG SARILI KO DITO KAHIT KALAHATING KATAWAN KO LANG UNG KASYA. BADTRIP!! MALAKI SYANG BADTRIP!! Sobrang sumikip tuloy ung feeling kasi nasiksik nya sarili nya kasi nasarhan na nga sya kaya ung mga tao tuloy natulak niya. At eto pa ang catch, sa tabi ko sya sumiksik. Okay na ko e, keribells na ung sikip tapos etoo ka tatabihan mo ako. YANG MGA FATS MO IDIDIKIT MO SA BALAT KO. [k, hindi ako galit masyado ng mga panahon na yan. tumatawa pa ako kasi nakakatawa ung girl ang tanga di sya nakakaintindi] 

Kaya mula Doroteo Jose station gang sa Pedro Gil kung saan kami bababa ay walang bumaba kaya sobrang sikip namin sa loob. Pasalamat ung mga pasahero dahil maraming nagsibabaan sa Pedro Gil kundi di na sila makakahinga talaga. Pero bago ka magsaya iisipin mo muna kung pano ka makakalabas e hindi ka nga makagalaw at hindi ka mabibigyan ng daan dahil sa kasikipan. Buti nalang malapit lang kami sa pintuan kaya nakalabas kami. takot pa naman ung ate kong masarhan nung pintuan kasi paranoid sya. Pano ba kasi ang bilis magsara nung mga pintuan sobrang nagmamadali kaya lalong nagkakaroon ng sakitan at tulakan. 

Hinidi nyo lang alam kung gano kasaya ang feeling na makalabas at makahinga muli ng maayos makaraan ng biyaheng yon. Nakalimutan ko na ngang nasa kwento ko pa rin pala si Kuya Pao e. Ayun, naghihintay sa may exit ng Pedro Gil station. May sariling kwento tungkol sa kaharap niya sa LRT ride[buti hindi lang kami ang minalas hahhahahaha!!]

Hay, basta tawang tawa nalang ako. Kakaibang ride na yan o. Ganun pala ung feeling. Ayoko ng ulitn HAHA! :D

COZ I WANT IT ALL OUT!!!

K. I'm ready but...
I don't know how to start this.


DEAR GOD AND MOM, 
(i know you understand every language above this land so please bear with this taglish letter coz i don't know how to express myself hehe)


SO I THINK I'VE BEEN TRYING TO BE STRONG FOR A YEAR NOW.


Yes, a year, it has been a year since my mom passed away (1 year and 11 days to be exact). She was diagnosed with colon cancer and liver failure. We're done eating dinner at Sbarro in Mega when Ninong(brother of my mom) told me and my sister about this, we were just like... speechless, moments of silence, my body full of doubt but only one question: WHY HER!? Then tears coming from our eyes began to fall. I can feel customers and staff started staring because 2 ladies started crying. Then ninong continued to explain mom's situation. I remember listening to him but i think I didn't absorb the news well. I can understand what he is saying but I can't suck it up. Its just too big. TOO BIG TO FIT INSIDE MY LITTLE BRAIN. My thoughts were: so what now? What am I gonna do? What will be the next move? Even at our ride home, i didn't say a word. Mom was watching when I saw her at our room. I immediately put a smile on my face and told her that i got an uno for my plate because it was the highest kite that flew. She smiled back at me and said "wow, galing galing naman" na parang walang sakit na nararamdaman. I can never forget the day that changed my life(020310) And i know from that day You came closer to hold me tight.


Me and my family misses her so much in every way. In this situation, I realized how why you made mothers as Ilaw ng Tahanan. Malaking kawalan samin si momie. Hindi ko alam pero binabalanse niya ang buhay ko ngayon ko lang narealize. Pinapagaan niya ang bawat problemang pinagdadaanan namin. Basta ang galing nya. Wala ako masabi sa galing nya saludo ako. Makikipagtalo ako sa taong aaway at magsasabing wala syang kwentang ina. Itataga ko din sa bato na paglaki ko gusto kong maging katulad nya. And i know she is with You. Happy. :)


ETO SOBRANG GUSTO KONG ISIGAW. ISISIGAW KO LANG LORD AH. SOBRANG MISS NA KITA MOMIE!!!!!! WALANG KATAPUSAN UNG PANGUNGULILANG NARARAMDAMAN KO DAHIL DI KA NA NAMIN KASAMA. TIGNAN MO NAKAGAWA NA AKO NG BLOG. MOMIE!! MOMIE!! MOMIE!! SOBRANG MISS KO NG TAWAGIN KA. UNG MGA IBAT IBANG TAWAG NAMIN SAYO NI ATE. MINSAN NAY, MOTHER, INANG REYNA. MISS NA MISS KO NA GUSTO KONG ISIGAW TALAGA ULIT TAPOS GUSTO KO UNG SASAGOT KA. :((( GUSTO KONG MAGSUMBONG SAYO KASI PUMAPAYAT NA AKO. GUSTO KO ULIT KUMAIN NG LUTO MO. MGA SPECIALTISE MO, IMBENTONG LUTO NA GUSTONG GUSTO KO. BAKIT HINDI KA NAGIWAN NG LIBRO PARA DON? DI NAMIN MAGAYA NI ATE. SA TWING MAGSISIMBA KAMI NI ATE NAMIMISS KITA. IKAW LAGI UNG PUMIPILIT SAMIN NA BUMANGON NG MAAGA PARA MAKAABOT NG MAAGANG MASS TAPOS KAMI NI ATE MAIINIS PA. GUSTO KO ULIT MAG OUTING KASAMA KA KASAMA UNG MGA KAOFFICEMATES MO KASAMA UNG MGA KA RIVERS MO. WALA NG BUMIBITBIT SAKIN SA MGA OUTING SOBRANG MISS KITA!!! MAS LALO KITANG MISS PAG KASAMA NG MGA KAIBIGAN KO UNG MGA NANAY NILA TAPOS NAGLOLOKOHAN. NA SILA KASAMA PA NILA MGA NANAY NILA. AKO HINDI NA. NAGIGING WEAK AKO. AT ALAM KONG HINDI MO GUSTO TO. PERO MISS NA TALAGA KITA. UNG MGA SERMON MO KUNG MABABALIK KO LANG. PATI MAKASAMA KA SA GROCERY. MINSAN MAIIYAK NALANG AKO BIGLA BUTI NALANG NALULUNOK KO AGAD. BASTA SA LAHAT NG PARAAN NAMIMISS KITA. MADAMING MADAMI PA LAHAT LAHAT NA GUSTO KONG SABIHIN PERO HINDI SAPAT UNG ISANG ARAW AT ISANG BLOG LANG. 


I wanna hug you so tight and kiss you again. Every morning and every time you go home from your work. I wanna tell stories to you. Hello momie, nagmature na ko di na ko masyadong naughty. But i know God and you will always be with me inside my heart, around me, or through somebody. You still protect me and guide me kahit na minsan palpak pa din ako namamali ung landas ko. 


Nagkwentuhan kami nung isa kong friend nung isang gabi, sabi niya sakin napanaginipan ka daw niya nung time na hindi sya sure kung pupunta sya sa dance concert ng 1shade. Kung alam mo lang kung gano sumaya yung puso ko nun. Kung gano ko nafeel yung presence mo nun. Kaya pala sobrang saya ko that day. Nagpadala ka pa ng alagad para lang manuod sakin. THANK YOUUUU!!!! :D Thank you Patricia Naling for sharing your dream to me. It means a lot!! I swear!!


Sige gang dito nalang muna. Gutom na ko e nagpapataba ako. Kain na muna ako. Goodnight God and Momie. I'll talk to you another time! :)


Love, Deb :>

P.S.
i got the strength to say this maybe because i wanna let it out of my heart and mind because every fckin time that i'm alone, that's when my mind starts remembering those few months, remaining weeks, final days, last moments... I want it to end. I'll try this way. maybe it will work Maybe i'll miss you less because now i learned how i can talk to you :>
P.P.S. 
In this letter sometimes i'm talking to God and sometimes i'm talking to her hehe :p and that's so random. Sarreh. 

Ewaness Part2

Because i have nothing to do and i'm left alone again at this room. 


Dad's going at Fairview and Ate's staying at her BFF's house. Come on! I'll be loner again for a night and it sucks! >.<  Tsk tsk this is really bad. I hate this feeling when i'm left alone and i get to think a lot of things. Issues inside my mind are bursting and I don't know how to control them or stop them. I don't like to reminisce. Not today. happy thoughts please visit me here. i need you nowwww. 


Hayy, what happened to my lucky day? Every 25 should be my luckiest day of the month but why is this happening!? I think it's all beacause of you Chedeng :| My day isn't done but i think you ruined enough to make me so pissed HA! jk that is pure over reaction! But still i hate youuu. Pag ako di nakatagal. Aalis talaga ako sa kung saan. Haha meron kayang sasama sakin sa gitna ng bagyo? 


K, because i know my lakad is just a dream now i'm thinking if i'm going to watch movies to make my day better. 


kbye, really? i'm not feeling well. 
GUSTO KO NG KAKWENTUHAN PROMISE.
BYE. 

Ay, ewan ko ba :/

Hellllooooooo early morning for me. I feel ewan right now. Ha ha ha ha ha ha. Today should be my lucky day so please be lucky. But i'm feeling ewan. Why-oh? :| Not good. Blah blah. Anyway, I got the strength to wake up early today because of 3 reasons. 

One, I badly need to fix my room because its so messy. I want to impress my sister haha so she can allow me to have an overnight at my friend's house. hihi (kinda evil plan). I wish she can still say yes even if there is a storm coming. Huhu i hate you Chedeng, not now please? I'm still enjoying the remaining days of my summer :( Oh well, i'm done done fixing my mini room. hope she appreciate my effort haha!:)) 

Two, i need to watch the NBA semi MIA vs CHI 4th game. And right now they are leading the game wuhoooo MIAMI HEAT ALL THE WAY!!:D I'm a fan of Dwane Wade and his nakakainlove basketball skills and his chocolate kissed skin! hehehe. Praying for their 3rd win. Oh pretty pretty please? let them win!! *fingers crossed*

Three, I still need to think of a good surprise gift for my daddy coz yesterday was his bday and i haven't given him a gift or something. Huhuhu i cant think of a good surprise! why is my brain not working today? AGAIN!? This is bad. I need to do something special hmmm... why is it hard to think for a gift for my dad? e kung sa nanay ko lang to bulaklak pwede na. Kbye bat ako feeling ewan sa gift feeling ko first time kong gagawin to. Kailangan kong masanay na. My friend suggested me to bake a muffin and I'm gonna try it. I already searched a recipe for a chocolate chip muffin. I'm hoping for a good outcome because it will be my first time to bake muffins. 

Oh, i almost forgot! I still haven't eaten my breakfast. Try to go back later. Eating time!!! 

will try to erase my ewaness feeling. This should not ruin my day. >.<

041811 PARTY ANIMALS ♥

YOU ALWAYS KEEP IT FLYING HIGH IN THE SKY OF LOVE ♥

[sorry for blurred shots, kasalanan nung photographer for the day namin ehem ehem MarkLim]

First pic: Always formal. Haha:))

 Minsan sila ang mga feeling girlfriends ko :)))

 Pwedeng forever ko na kayong kasama? 

 Kasi sobrang saya ko pag nagkikita tayo :D

 Oh kita nyo? cute namin ni Macy. Hahaha=)))

Kae, Dan, Pamie, Mac, Louise, Naling, and me! :)) kbye ang random nga neto ngayon ko lang pinakilala hahahaha:)))

 Sana always complete tayo pag umaalis ayoko ng may namimiss! >.<

hoho hihi, hello guys kinikilig ako sa inyooo :''>

E favorite pose namin to : Fake smile(yung parang pang model/beauty queen na nakanganga habang nagssmile, commercial smile din) :D

 A different feeling of keeping me high

And you know what i love about these crazy people, they always put a smile back on my face. They keep on reminding me how i can get through this rollercoaster ride—Life. 

ILoveYouForever

041411 BGMATES BONDING!

BGMATES BONDING!

Okay so every time na vacation may BGbonding na nagaganap. Kaso hindi kami kumpleto that day kasi may sinundo sa airport ung patatas na si Hiromimoy :< 

Buti dumaan. salamat namiss kita nyan. Hiromi.

Ayun ang naging main event ng overnight na to e si Soleil Badenhop. Nagffierce shots (nasobrahan sa pagkavain) 

tsaka naging sobrang gay because of watching Burlesque :'> 

That's my first of summer 11 :> 

More to come! :))

Bear with me:))

There will be lots of late uploads :D
Hello, I'm gonna update my blog. I'll try to post my summer getaways and overnights. Hoho i wish i could still remember every bits of it hehe :p Okay, i'm gonna start now.


Tata for now ;>

HULI KA!

Hello, i'll make this short. So my friend discovered my new hobby. I'm very sure that she stalked me because she misses me very much haha! :))) Anyway, now I'm thinking if I would set my blog private just for me or still public. Hmm oh well who cares only three people knows this blogspot of mine. And what the hell they are my friends. 

E baket?

Blogger ako =))))))

I always Love her Smile :)

the way she smiles in front of the camera

the way she smiles when listening to her friend’s stories

the way her smile just burst into laughters :)

the way she smiles for me :)

That’s why I LOVE HER MORE :* <3 >:)<

*Faith! :>

Harry! :)

Isang nakakatamad na araw,

nagpunta kami ng ate ko sa SM SanLazaro ng ganito ung itsura ko may salamin.

Pagdating ko don, lahat ng tao [di naman lahat karamihan lang] tinitignan ako. 

Di ko alam kung dahil ba yon sa glasses ko? Sabi ko sa ate ko "Parang iniintay nila akong mag labas ng wand" kasi parang Harry Potter bilog na bilog. Nung nasa grocery counter na kami ung bagger dun kinausap ako.

Bagger: Hi ikaw ba si Harry ako nga pala si Ron and she's[sabay turo sa cashier] Hermayown(Hermione)

Me: Ahhh hehehe [......]

Maaasar sana ako kaso nabawi sa Hermayown :)) 

Ang cool daw nung glasses ko. Papasok din daw siya sa Hogwarts. 

Sige kuya kita nalang tayo dun!

Hayy cute mo kuya!

That's me with my Round Eyeglasses :>

[thank you Soleil Badenhop] 

First blog! :>